მონასტრის შენობები და მისი უშუალო ბუნებრივი გარემო განწმენდილი სივრცეა, სადაც ადამიანები, ანგელოზები და ღვთის ქმნილების მრავალფეროვანი არსებები ღმერთთან ჰარმონიაში ცხოვრობენ.

მართლმადიდებლური სიწმინდისთვის, როგორი მოკრძალებულიც უნდა იყოს იგი, მნიშვნელოვანია საკრალური სიმბოლიკა და სილამაზე. ყველაფერში ზეციური პირველხატი უნდა აირეკლოს. სილამაზე, როგორც სიყვარული, სიკეთე, ყოვლისშემძლეობა და სხვ., ღვთის თვისებებს ეკუთვნის, ან, როგორც ასევე ამბობენ, ღვთის სახელებს. ამიტომ სილამაზე სულიერი აუცილებლობაა.

მონასტრის შენობები შედარებით ნატიფია. და მაინც, მათი განლაგება და პროპორციული დაყოფა ჰარმონიული მთლიანობის შთაბეჭდილებას ქმნის. სიწმინდე სრულიად ბუნებრივად ეწერება ვოგლერის მთიანი მხარის ლანდშაფტში. ნაგებობათა მასები პოლიგონალურ განლაგებაში ერგება რელიეფის ბუნებრივ პირობებს და კედლებითა და ცოცხალი ღობეებით არის შემოზღუდული. ეს მართლმადიდებელი მონასტრების დამახასიათებელი ნიშანია, როგორც ჩანს წმინდა მთაზე, ათონზე, ბალკანეთის ძველ მართლმადიდებლურ მონასტრებში და მსოფლიოს სხვა მხარეებშიც.

იდეური და ეკონომიკური მიზეზების გამო, ყველა სამშენებლო ფორმა და ტექნიკა იმდენად მარტივი უნდა ყოფილიყო, რომ მათი შესრულება საკუთარი ძალებით შესაძლებელი ყოფილიყო. მძლავრ კედლებსა და მრგვალ თაღებზე მარტივი ხის კოჭოვანი ჭერები ეყრდნობა.

სამშენებლო პროპორციებს განსაზღვრავს ჰარმონიული მთელი რიცხვების შეფარდებები, რომლებიც ასევე მეორდება საკრალურ გალობაში და გერმანული ქორალის მოდალურ სისტემაში.

ხელოვნურად გაფორმებული სამშენებლო ელემენტები, მაგალითად კაპიტელებზე, ეყრდნობა ვეზერის ადრეული რომანიკის ფორმათა ენას და მას შემდგომ ავითარებს. ჩვენი რეგიონის ადრეული, წინარომანული არქიტექტურა და ხელოვნება გასაოცრად ახლოსაა იმავე დროის ბიზანტიურთან. ეს იყო დიდი ევროპული კულტურული და სულიერი ერთიანობის დრო ირლანდიიდან საქართველომდე.

როგორც მართლმადიდებელი მონასტრების უმეტესობაში, ტაძარი აღმოსავლეთისკენ არის მიმართული. დღემდე დასრულდა მხოლოდ კრიპტა, რომელიც 1994 წელს აშენდა და 1996 წელს იკურთხა. ამჟამად აქ ორი მთავარი ყოველდღიური ღვთისმსახურება ტარდება. დაგეგმილი მონასტრის ეკლესია ჯვარ-გუმბათოვანი ტიპისაა და შეესაბამება ათონის მონასტრების მთავარ ტაძრებს (კათოლიკონებს). გარეგნული სახით იგი ეყრდნობა გერმანიის წინარომანულ და ადრერომანულ საეკლესიო ნაგებობებს, განსაკუთრებით ვეზერბერგლანდისას.

ეკლესიის გზამკვლევი – (pdf ფაილი)

მთის მხარეს, სამხრეთ-აღმოსავლეთით, მდებარეობს მონასტრის ბაღი, რომელიც ბოსტნეულით თვითუზრუნველყოფას უზრუნველყოფს. მის ზემოთ ხილის ბაღი გაშენდა.

მთიანი ლანდშაფტის თავისებურებები მნიშვნელოვან გამფორმებელ ძალისხმევას მოითხოვს. ზოგიერთ მონაკვეთში ქვიშაქვის კედლებით ტერასები მოეწყო. მხოლოდ 1992 წელს დაირგო 2000 ადგილობრივი ბუჩქი, გზების გასწვრივ, ქვიშაქვის ტერასების დაგვირგვინებად ან გაგრძელებად, ასევე შემოსაზღუდად. ამით წყლის ბალანსი ჰარმონიზდება და მრავალგვარი მცირე ცხოველისა და მცენარისთვის საცხოვრებელი გარემო იქმნება. ბაღის კედლებში გველები და პატარა ხვლიკები დასახლდნენ. ფრინველთა მრავალფეროვნება შთამბეჭდავია. შემოდგომაზე გადამფრენი ფრინველების გუნდები მონასტრის ტერიტორიაზე ისვენებენ.

სანამ მამა იოჰანესი კლაუზურის კაპელის მოხატვას დაიწყებდა, იგი სხვათა შორის სწავლობდა გერმანიაში შემორჩენილ უძველეს ფრესკებს რაიხენაუს მონასტრის კუნძულზე. აღსანიშნავია ნათელი, ლაზურული ფერადოვნება, რომელიც ასევე ახასიათებს ადრეულ რუსულ ფრესკებს კიევში და მოსკოვის მახლობლად ოქროს რგოლში, განსაკუთრებით კი გვიანანტიკურ ქრისტიანულ მხატვრობას.