Τα κτίρια και το άμεσο φυσικό περιβάλλον της μονής είναι αγιασμένος χώρος, όπου άνθρωποι, άγγελοι και τα ποικίλα όντα της δημιουργίας του Θεού ζουν σε αρμονία με τον Θεό.

Για ένα ορθόδοξο ιερό, όσο ταπεινό κι αν είναι, η ιερή συμβολική και η ομορφιά είναι σημαντικές. Σε όλα πρέπει να αντανακλάται το ουράνιο πρωτότυπο. Η ομορφιά, όπως η αγάπη, η αγαθότητα, η παντοδυναμία κ.λπ., ανήκει στις ιδιότητες του Θεού, ή, όπως λέγεται επίσης, στα ονόματα του Θεού. Γι’ αυτό η ομορφιά είναι πνευματική αναγκαιότητα.

Τα κτίρια της μονής είναι συγκριτικά λεπτά και κομψά. Ωστόσο η διάταξη και η αναλογική τους άρθρωση μεταδίδουν την εντύπωση ενός αρμονικού συνόλου. Το ιερό εντάσσεται εντελώς φυσικά στο ορεινό τοπίο της οροσειράς Vogler. Οι οικοδομικοί όγκοι προσαρμόζονται σε πολυγωνική διάταξη στις φυσικές συνθήκες του εδάφους και περιβάλλονται από τοίχους και φράχτες. Αυτό είναι χαρακτηριστικό ορθόδοξων μοναστηριών, όπως το βλέπει κανείς στο Άγιον Όρος, σε παλαιότερα ορθόδοξα μοναστηριακά συγκροτήματα των Βαλκανίων, καθώς και σε άλλα μέρη του κόσμου.

Για ιδεακούς όπως και για οικονομικούς λόγους, όλες οι οικοδομικές μορφές και τεχνικές έπρεπε να είναι τόσο απλές ώστε να μπορούν να εκτελεστούν με ίδια εργασία. Πάνω σε ισχυρούς τοίχους και στρογγυλά τόξα στηρίζονται απλές ξύλινες δοκοροφές.

Οι οικοδομικές αναλογίες καθορίζονται από αρμονικές ακέραιες σχέσεις, όπως αυτές επανέρχονται και στην ιερή ψαλμωδία και στο τροπικό σύστημα του Γερμανικού Χοράλ.

Καλλιτεχνικά διαμορφωμένα οικοδομικά στοιχεία, όπως για παράδειγμα στα κιονόκρανα, αντλούν από τη μορφολογική γλώσσα της πρώιμης ρομανικής τέχνης του Weser και την αναπτύσσουν περαιτέρω. Η πρώιμη, προρομανική αρχιτεκτονική και τέχνη της περιοχής μας είναι εκπληκτικά κοντά στη σύγχρονή της βυζαντινή. Ήταν η εποχή μιας μεγάλης ευρωπαϊκής πολιτιστικής και πνευματικής ενότητας από την Ιρλανδία έως τη Γεωργία.

Όπως στα περισσότερα ορθόδοξα μοναστήρια, ο ναός είναι προσανατολισμένος προς την ανατολή. Μέχρι τώρα μπόρεσε να ολοκληρωθεί μόνο η κρύπτη, η οποία ανεγέρθηκε το 1994 και εγκαινιάστηκε το 1996. Εδώ τελούνται σήμερα οι δύο μεγάλες καθημερινές ακολουθίες. Η σχεδιαζόμενη μοναστηριακή εκκλησία στον σταυροειδή εγγεγραμμένο με τρούλο τύπο αντιστοιχεί στους κύριους ναούς (καθολικά) των αγιορειτικών μονών. Στην εξωτερική της εμφάνιση στηρίζεται στα προρομανικά και πρώιμα ρομανικά εκκλησιαστικά κτίσματα της Γερμανίας, ιδιαίτερα του Weserbergland.

Οδηγός ναού – (αρχείο pdf)

Στην πλευρά του βουνού προς τα νοτιοανατολικά βρίσκεται ο μοναστηριακός κήπος, ο οποίος εξασφαλίζει την αυτάρκεια σε λαχανικά. Πάνω από αυτόν φυτεύτηκε ένας οπωρώνας.

Οι ιδιαιτερότητες του ορεινού τοπίου απαιτούν σημαντική διαμορφωτική προσπάθεια. Σε ορισμένες περιοχές δημιουργήθηκαν αναβαθμίδες με τοίχους από ψαμμίτη. Μόνο το 1992 φυτεύτηκαν 2000 εγχώριοι θάμνοι, κατά μήκος των δρόμων, ως επιστέγαση ή συνέχεια των αναβαθμίδων από ψαμμίτη, καθώς και ως περίφραξη. Έτσι εναρμονίζεται η υδατική ισορροπία και δημιουργείται βιότοπος για ποικίλα μικρά ζώα και φυτά. Στους τοίχους του κήπου εγκαταστάθηκαν φίδια και μικρές σαύρες. Η ποικιλία των πουλιών είναι εντυπωσιακή. Το φθινόπωρο σμήνη αποδημητικών πουλιών ξεκουράζονται στον χώρο της μονής.

Πριν ο πατήρ Ιωάννης αρχίσει την αγιογράφηση του παρεκκλησίου της κλειστής περιοχής, μελέτησε μεταξύ άλλων τις αρχαιότερες σωζόμενες τοιχογραφίες της Γερμανίας στο μοναστηριακό νησί Reichenau. Αξιοσημείωτη είναι η φωτεινή, διαφανής χρωματική απόδοση, η οποία χαρακτηρίζει και τις πρώιμες ρωσικές τοιχογραφίες στο Κίεβο και στον Χρυσό Δακτύλιο κοντά στη Μόσχα, αλλά προπάντων τη χριστιανική ζωγραφική της ύστερης αρχαιότητας.